logo adwokatura

Nienależny zwrot podatku.

Przestępstwo stypizowane w art. 76 kodeksu karno-skarbowego, a zatem mowa o wyłudzeniu podatku jest przestępstwem powszechnym. Podstawowy typ przestępstwa opisany został w § 1 wskazanego przepisu1, tymczasem § 2 wskazuje na wyłudzenie podatku w uprzywilejowanej postaci, czyli jeżeli kwota narażona na nienależny zwrot podatku jest małej wartości, sprawca czynu zabronionego określonego w §1 podlega karze grzywny do 720 stawek dziennych. Za małą wartość zgodnie z brzmieniem art. 53 § 14 k.k.s. należy przyjąć wartość, która w czasie popełnienia czynu zabronionego nie przekracza dwustukrotnej wysokości minimalnego wynagrodzenia.

W sytuacji, gdy kwota nienależnego zwrotu podatku nie przekracza pięciokrotnej wysokości minimalnego wynagrodzenia w czasie jego popełnienia, wówczas mamy do czynienia z wykroczeniem skarbowym z art. 76 § 3 k.k.s. Przy realizacji znamion określonych w art. 76 § 1 k.k.s. zasadnicze znaczenie ma następstwo działania sprawcy, polegające na wprowadzeniu właściwych organów podatkowych w błąd, przy jednoczesnym narażeniu na nienależny zwrot podatku. Co więcej, zwrot ten wcale nie musi nastąpić, co znajduje potwierdzenie w aktualnym orzecznictwie2.

W tym miejscu należy podnieść, iż wyłudzenie zwrotu podatku stanowi przestępstwo karnoskarbowe, w związku z czym opisywane przestępstwo jest bezwzględnie ścigane. Należy tu podkreślić, iż kontrola podatkowa stanowi częsty efekt występowania o zwrot należności podatkowej.

1. art 76 § 1 k.k.s. Kto przez podanie danych niezgodnych ze stanem rzeczywistym lub zatajenie rzeczywistego stanu rzeczy wprowadza w błąd właściwy organ narażając na nienależny zwrot podatkowej należności publicznoprawnej, w szczególności podatku naliczonego w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług, podatku akcyzowym, zwrot nadpłaty lub jej zaliczenie na poczet zaległości podatkowej lub bieżących albo przyszłych zobowiązań podatkowych,
podlega karze grzywny do 720 stawek dziennych albo karze pozbawienia wolności, albo obu tym karom łącznie.

2. Stanowisko Sądu Apelacyjnego w Katowicach (postanowienie z dnia 9 kwietnia 2014 r., II AKz 212/14): „Realizacja znamion określonych w art. 76 § 1 KKS łączy się ze stworzeniem stanu wysokiego prawdopodobieństwa uzyskania nienależnego zwrotu podatku, a nie z faktycznym uzyskaniem takiego zwrotu przez sprawcę po uprzednim wprowadzeniu w błąd właściwy organ podatkowy poprzez podanie w przedłożonej deklaracji podatkowej nieprawdy co do zdarzenia, które zgodnie z obowiązującymi przepisami podatkowymi uzasadnia zwrot należności publicznoprawnej w określonej wysokości”.